zondag 10 januari 2010

Ondertussen is er weer meer dan een maand voorbij gegaan sinds mijn vorige blog, blijkbaar lukt het toch nie echt om het effectief elke maand bij te houden ;-).

Maar ja, des te meer heb ik nu te vertellen.

Ondertussen heb ik hier meegedaan met een congres over vrijwilligerswerk hier in Galicie, daar heb ik in het Spaans een presentatie moeten geven over mijn vrijwilligerswerk hier, dat was iets minder. Maar aan de andere kant het congres duurde 4 dagen, en we hebben 4 dagen gratis (en heel lekker) eten en 1 gratis uitstap naar zee gekregen. Aan zee was het echt geweldig; koud, veel wind, regen en een ruwe zee. Dat was echt machtig om te zien.

December was een korte werkmaand, met veel feestdagen, veel feestjes en veel lekker eten op t werk. Blijkbaar als ze hier de kans krijgen om iets te vieren, dan doen ze het goed (bv. als mensen stoppen met werken) en altijd met heel leuke hapjes. En het zijn zoveel hapjes da ge daarna echt nie meer moet eten. En het voordeel van hier vrijwilliger zijn is da ze weten da ge nie veel geld hebt, dus als er hapjes over zijn (altijd dus) krijgen wij altijd ontzettend veel eten mee naar huis, wat heel goed is voor de portemonnee.

Met de kindjes hebben we natuurlijk ook een feestje gehad om kerstmis en Nieuwjaar te vieren, er waren veel kinderen en de ouders moesten iets eten meegeven dat ze allemaal samen konden eten. Dus wat brengen de ouders: cola, fanta, chips, cake, taart, … Na het eten hadden de kinderen dus ontzettend veel suiker binnen, en ge kunt al raden wat het resultaat is: een groep hyperactieve, nerveuze kinderen. Maar dat is ook wel eens leuk voor een keer.

Het was ook mijn eerste kerst van huis, maar gelukkig heb ik bezoek gekregen vanuit Limburg. Mama, papa, Annegreet en haar lief (Kevin), Stefanie en mijn nichtje Febe zijn mij komen bezoeken. En het was echt heel leuk en vooral heel leuk om mijn familie terug te zien. Het huisje dat ze gehuurd hadden was echt heel mooi, modern en heel dicht bij mijn werk. Dus de dagen da k moest werken was k altijd rap terug. We zijn leuk gaan winkelen, heb leuke kerstcadeautjes gekregen, hebben leuke uitstappen gedaan, en het was ook heel leuk om niet zelf te moeten koken ;-)

Kerstdag zijn we naar de kathedraal gegaan om naar het megawierookvat te gaan kijken. Ze slingeren dit omhoog in de kathedraal, het is echt wel sjiek om te zien. We zijn ook naar zee gegaan, maar deze keer was de zee jammer genoeg niet zo ruw. We zijn ook een dag naar porto gegaan, dit is vooral een heel oude en vervallen stad. En de wegen zijn ook niet in goede conditie, en de auto heeft het geweten ;-). We zijn in een put gereden en de ophanging van de auto heeft een goede slag gekregen; dus de auto werd naar België opgestuurd en de rest van de vakantie en de rit naar huis hebben we een vervangwagen moeten gebruiken, gelukkig was deze goed groot. Dus eigenlijk hebben we er niet veel last van gehad. Het heeft ook ontzettend veel geregend de 2de week van de vakantie, en ook op oudejaarsavond. Oudejaarsavond zijn we in t stad gaan vieren. Op het grote plein van de kathedraal kwam iedereen samen. En zoals het hier de traditie is hebben we om middernacht bij elke klokslag een druif gegeten. Gelukkig zijn de klokken van de kathedraal niet zo snel en ging dit vlot. Daarna was er een geweldig vuurwerk, en daarna een gratis optreden op het plein. Om 1h zijn we dan naar huis gegaan, want tijdens dit alles heeft het de hele tijd geregend dus iedereen was kletsnat en verkleumd; maar toch was het ontzettend leuk. En de volgende dag heb ik jammer genoeg afscheid moeten nemen van iedereen.

Maar hier is kerstmis dus niet de belangrijkste dag, maar wel 3 koningen. In Santiago was er een geweldige stoet, die verlicht was toen het donker werd. Het is te vergelijken met de parades van Disneyland. En daarna, jawel weer een geweldig vuurwerk. Ik moet zeggen de stad hier doet echt zijn best voor zijn inwoners. En daarna zijn we ’s avonds goed op stap gegaan. Dat is ook traditie hier, dus ja die moet ge volgen hè.

Vorige vrijdag en zaterdag moest ik normaal gaan werken, maar het heeft gesneeuw. Er  is zeker 5 cm sneeuw gevallen, en dit is echt niet normaal voor hier. Het was echt grappig om te zien, iedereen kwam naar buiten om foto’s te nemen en te spelen met de weinige sneeuw die er lag. Maar het opmerkelijkste was wel dat er hier gewoon niet gestrooid word, dus het verkeer was een ramp en de bussen reden niet; dus hebben ze de associatie waar ik werk maar gesloten. Dus hebben we een extra verlengd weekend. En dit kwam wel heel goed uit want de solden zijn hier net begonnen. En ze beginnen hier met gemiddeld 50% korting, dus het word tijd om wat te gaan shoppen.

Dat was het wel zo ongeveer voor deze keer;

Tot de volgende blog

Dikke knuffel aan iedereen,

Hanne

maandag 16 november 2009

16 November 2009

Hola a todos,

Er is ondertussen al iets meer dan een maand voorbij gegaan, dus het is hoog tijd voor een nieuwe update.

De grootste verandering sinds mijn vorig bericht is de aankomst van een heleboel nieuwe vrijwilligers: Jantine (NL), Carina (Letland),Vita (Letland), Gabrielle (IT), Ipec(Turkije), Kristina (Oekraïne) en Hatice (Turkije). Gelukkig is er een tweede appartement en woont alleen Hatice bij ons in het appartement. Het andere appartement is kleiner, maar wel gezellig, maar ze zijn wel jaloers op ons geweldige uitzicht, dus denk dat ze veel hier gaan zitten. Hoe meer hoe beter ;-)

Ondertussen heb ik ook al een gratis concert meegepikt hier in Santiago, onze bazin heeft connecties met de lokale concerthal en kan regelmatig gratis tickets regelen voor alle vrijwilligers. Dit is echt wel leuk.

We hebben ook kennisgemaakt met de Spaanse bureaucratie. We moesten een soort van identiteitskaart voor buitenlanders aanvragen. Hoe gaat dit hier in zijn werk: het politiebureau opent ongeveer om 09.00h, maar omdat er maar 30 personen per dag naar binnen mogen moesten we in de kou wachten van 06.00h ’s morgens. Eens we binnen waren ging het gelukkig wel vlot en nu heb k dus een pas voor buitenlanders.

Op het werk is er ook heel wat gebeurd: deze maand was er een groot “Halloweenfeest”, maar we zijn natuurlijk in Spanje en daarom begonnen we pas een week op voorhand met de organisatie, maar gelukkig is alles heel goed verlopen. We hadden een tocht georganiseerd waarbij de kinderen een aantal opdrachten moesten uivoeren, zoals liedjes zingen, … Hetgeen waar ik wel van ben geschrokken is dat de ouders van de kinderen absoluut niet geneigd zijn om te helpen.

De week daarop was er weer een groot feest: “Magosto”. Dit is heel populair hier in Galicie. Tijdens dit feest worden er immens veel kastanjes gebakken  voor iedereen, en natuurlijk ook chorizos. De kastanjes waren wel lekker, maar echt veel kan k er nie van eten, het ligt zo zwaar op de maag.

We moeten op het werk nu ook een intercultureel trimester organiseren: dus als iemand informatie/brochures heeft over België stuur ze dan gerust op, leuke ideeën zijn ook altijd welkom.

K heb ook al activiteiten georganiseerd voor de kindjes, we hebben bv. een mier gemaakt met kastanjes.

En ik moet jammer genoeg toegeven dat de regen in Santiago echt niet te onderschatten is. De laatste 2 weken heeft het alleen maar geregend, heb dan ook een goede paraplu en degelijke regenlaarzen gekocht.

Dat was het voor deze maand. K hoop dat jullie het interessant vonden.

Regenachtige groetjes van Hanne.

 

P.S.: Stefanie en Hanne heel fel bedankt voor het geweldige pakket (de chips heeft gesmaakt). Blijf vooral dingen opsturen.  

maandag 5 oktober 2009

1ste maand in Santiago

Ola todo,

ik ben nu ongeveer 1 maand in Santiago, dus is het tijd voor een 1ste update van mijn avontuur hier. Hopelijk (voor jullie) heb ik ook iets interessants te vertellen.

Op 7 September 2009 werd ik op Spaanse wijze onthaalt in de luchthaven van Santiago de Compostela, m.a.w. Ruth (onze begeleidster hier) en mijn medebewoners waren te laat ;-). En natuurlijk heb ik de grootste koffer, het was een hele bedoening om die mee in de auto te krijgen met nog 5 andere passagiers. Bij aankomst in het appartement bleek, tot mijn grote vreugde, dat ik een 1-persoonskamer heb, mijn eigen stekje dus. Het appartement is ontzettend groot: 5 slaapkamers, 2 badkamers, een grote living/keuken en een geweldig uitzicht.
Tijdens de eerste week hebben we de stad zelf bezocht samen met oud-vrijwilligers. En wat blijkt Santiago heeft het meeste aantal cafés (in verhouding met oppervlakte) van heel Europa, misschien zelfs wel van de hele wereld. De stad, vooral het oude gedeelte, is echt heel mooi. Het gaat wel veel bergop en bergaf, dus heb de eerste week nogal spierpijn gehad in mijn benen.
We hebben ook het centrum Los Tilos bezocht, dit is de plek waar ik ondertussen al werk. Het centrum is echt heel leuk, met heel veel faciliteiten voor de families die lid zijn van de organisatie. En Charo (onze mentor hier) is echt een geweldige vrouw die haar job met heel veel liefde doet, en die altijd een glimlach op haar gezicht heeft.

Zaterdag 18 September zijn we aan de helse rit begonnen naar de on-arrival training. We zijn 2 dagen onderweg geweest, en de verbindingen tussen de treinen waren ongelooflijk slecht. We hebben dus heel veel moeten wachten. De training zelf viel heel goed mee, we hebben heel veel andere vrijwilligers van over heel Spanje leren kennen. Dus nu hebben we slaapplaatsen in heel Spanje, wat nog goed van pas gaat komen hopelijk. De "Albergue" waar de training plaatsvond was andere koek. Wij waren de eerste gasten, dus organisatorisch en qua faciliteiten waren er redelijk wat mankementen. De leidingen konden het niet aan, met als gevolg dat er geen warm water was en nadien konden we zelfs niet meer douchen. Het eten was ongelooflijk slecht, en er was veel te weinig. En op dat moment was het ongelooflijk koud in La Rioja, de streek waar de on-arrival training plaatsvond. Maar het was wel de moeite om zoiets eens mee te maken, en ja ik heb het overleefd ;-).

Na de on-arrival training hadden we een paar dagen vrij. Dus ben ik een weekend naar Bilbao kunnen gaan. De stad is echt geweldig, zelfs als het zo koud en zo nat is. Het is echt niet normaal hoeveel regen er op 3 dagen uit de lucht kan vallen. Zelfs iemand uit het natte België was onder de indruk. Het Guggenheim Museum is echt geweldig, vooral 's nachts is het prachtig om te zien, we hebben er ongeveer 4 uur in rondgelopen.


Dinsdag 22 September was de eerste werkdag voor mij hier in Santiago. De mensen van het centrum zijn echt ongelooflijk lief, en 75% van de mensen die er werken doen dit op vrijwillige basis. Met andere woorden, iedereen werkt daar dagelijks met plezier en met volle overtuiging. Iedereen is echt oprecht lief en behulpzaam.
De kinderen (k zal zorgen dat de foto's snel volgen) zijn ook echt schattig. Er zijn er zelfs die ons Spaanse les geven met behulp van kinderboeken over dieren, en zo. Dit zorgt echt voor schattige, en soms zelfs hilarische momenten. Maar het opmerkelijkste is toch wel dat de kinderen heel flexibel en inventief zijn qua communicatie. Dagelijks wordt er met hand en tand gecommuniceerd.

Ondertussen hebben we ook een gratis netwerk van de stad ontdekt, dat we ontvangen in onze keuken, dat iedereen mag gebruiken. Hierdoor heb ik dan ook Skype ontdekt, het is echt hilarisch om met het thuisfront te bellen, met beelden van grappige kwaliteit (heel blokkig en haperig).

Ondertussen zijn we ook al een paar keer iets gaan drinken in het weekend en hebben we echt heel leuke cafés ontdekt. En het is hier veel goedkoper om iets te drinken als in België. Dus dat is goed meegenomen aangezien ik moet rondkomen met een beperkt budget.

Ondertussen is ook de fameuze gallisische regen begonnen, en het is wel de moeite. Het giet bij momenten enorm hard, maar het probleem hier is dat men er niet op voorzien is. De dakgoten kunnen het niet aan, en bij momenten loopt de riolering over. De straten worden kleine rivieren. Het is de moeite om te zien. 

Zo, dat was het voorlopig. Hopelijk heb ik niks over het hoofd gezien. Ga proberen om elke maand iets te schrijven, eens zien hoe lang ik da ga volhouden.

Groetjes Hanne